วันจันทร์ที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557

NC LL ตอนพิเศษ : เพื่อลีดงแฮ 2

NC LL ตอนพิเศษ : เพื่อลีดงแฮ 2



            “ดีแล้ว เพราะวันนี้ฉันจะทำให้เธอเอง” คิบอมกระซิบริมหู ก่อนที่มือใหญ่จะกำรอบเข้าที่ส่วนอ่อนไหว ให้คนได้รับสะดุ้งน้อยๆ มือเล็กบีบไหล่กว้างแน่น ใบหน้าแหงนขึ้นน้อยๆ

            “คุณคิบอม...ฮื่อ...”

            “น่ารักเสมอเลยนะดงแฮ” คนตัวโตบอกเสียงต่ำๆ ยามที่ส่วนอ่อนไหวในมือกำลังตอบสนองเขา ให้ต้องใช้ปลายนิ้วลูบไล้ที่ส่วนปลาย ให้คนบนตักตัวสั่นระริก กัดปากแน่น แต่ก็ทนไม่ไหวปล่อยเสียงครางแผ่วๆ

            “คุณคิบอม...ดงแฮ...รู้สึก...อื้อ...คุณคิบอม...จับดงแฮทีไร..อื้อ...รู้สึก...จะตายให้ได้...อ๊า...ดีจัง...”

            คิบอมเริ่มเห็นแล้วว่าการที่คนหน้าหวานเมาก็มีดีเหมือนกัน นอกจากร้องไห้อย่างเด็กๆ แต่คำพูดที่เอ่ยออกมาก็ทำเอาเขาถึงกับใจเต้นแรง

            ก็เพิ่งรู้เหมือนกันว่าเวลาเขาสัมผัส ดงแฮรู้สึกดีจนจะตายให้ได้

            “งั้นถ้าเธอรู้สึกยังไงบอกออกมาให้หมดนะ”

            “ฮะ...ดงแฮจะบอก...จะบอกคุณคิบอมทุกอย่างเลยฮะ...” คนเมารับคำอย่างน่ารักที่ทำให้ได้รับจูบร้อนเป็นรางวัล ก่อนที่คิบอมจะเลื่อนใบหน้าลงต่ำ เพื่อใช้ปลายลิ้นเกี่ยวเข้าที่ยอดอกสีสดไปมา ที่ทำให้ร่างบางเด้งอกรับ ใบหน้าหวานส่ายน้อยๆ อย่างเสียวซ่านไปหมด

            “อ๊า...ร้อน...ร้อน...ไป...หมดเลย...อื้อ...ดี...จัง...” เด็กน้อยก็น่ารักสมที่รับคำ เมื่อได้แต่ครางเสียงสั่นพร่า เรือนร่างที่เคยขัดเขินหรือเหนียมอายเวลาปกติก็บดเบียดเข้าหา ให้คิบอมยิ่งละเลงปลายลิ้นแรงขึ้น มือใหญ่ก็รูดรั้งแก่นกายเล็กหนักหน่วงกว่าเดิม

            หมับ

            “อื้อ!” ร่างเปลือยได้แต่สั่นสะท้าน เมื่อเพียงมือใหญ่เลื่อนไปกอบกุมที่ก้นขาว ท่านั่งที่อ้ากว้างออกเปิดทางให้คิบอมสอดมือเข้าไปแตะต้องที่ช่องทางด้านหลัง

            “รู้สึกยังไง”

            “สะ...เสียวฮะ...เสียวจัง...อ๊าาาาา” ดงแฮบอกเสียงสั่นๆ ก่อนที่จะครางออกมาเสียงดัง เมื่อนิ้วยาวชำแรกผ่านเข้าไปในช่องทางคับแคบ จนความอึดอัดจู่โจมไปทั้งอก ทว่ามันกลับรู้สึกดีจนเด็กน้อยได้แต่กอดคอเอาไว้แน่น ครางเสียงกระเส่าหวาน

            “มะ...ไม่พอ...มากกว่านี้...อึ้ก..ของคุณคิบอม...ทำให้ดงแฮ...อาห์...รู้สึกดี...ใหญ่...กว่านี้...อึ้ก...คับกว่านี้...” คนหน้าหวานบอกเสียงสั่นระริก ที่ทำให้คนฟังรู้สึกพอใจอย่างประหลาด นิ้วยาวก็เพิ่มจำนวนเข้าไปให้คนหน้าหวานได้แต่ครางเสียงหวาน มือใหญ่ก็จัดการส่วนอ่อนไหวด้านหน้าไปพร้อมกันที่ทำให้ร่างน้อยยิ่งเบียดสะโพกเข้าหา

            “ฮ้า...ดี...อึ้ก...ดี...จัง...” เด็กน้อยเริ่มที่จะขย่มกายรับจังหวะทั้งด้านหน้าและด้านหลัง หยาดน้ำขุ่นก็ไหลอาบเรียวขาอ่อนด้านในตามแรงอารมณ์ที่เพิ่มมากขึ้น ริมฝีปากเผยออก แก้มแดงก่ำ ดวงตาฉ่ำด้วยน้ำใสที่พรั่งพรูลงมาจากดวงตาทั้งสอง ยามที่ร่างกายกำลังอึดอัดไปหมดกับสัมผัสของคนๆ นี้

            ภาพที่คิบอมกดจูบลงบนแก้มฉ่ำน้ำตา

            “รู้อะไรมั้ยดงแฮ ฉันรักเธอนะ...รักเธอจนไม่เหลือที่ว่างให้ใครแล้ว”

            “ฮื่อ...อาห์...อ้ะ...”

            “ใช่ ฉันอยากให้เธอมีความสุข ไม่ใช่แค่ฉันที่มีความสุขคนเดียว ตอนนี้ถ้าเธอมีความสุขในอ้อมกอดของฉัน แม้ฉันจะไม่มีเซ็กส์กับเธอก็ไม่เป็นไร” คิบอมว่าพลางขยับมือให้แรงขึ้น ปลายนิ้วกระแทกเข้าที่จุดอารมณ์ภายใน จนดงแฮได้แต่ครางอื้ออึงในลำคอ ก้มลงมองแก่นกายฉ่ำน้ำที่กำลังขยับไปตามฝ่ามือใหญ่

            “อึ้ก...คุณ...คิบอม...”

          “ฉันไม่มีใคร...ไม่คิดจะนอกใจ...รักแค่เธอคนเดียว”

            คิบอมบอกพลางกดจูบลงบนปากสีสดที่กำลังสั่นระริก ปล่อยน้ำใสไหลซึมมาที่ขอบปากอย่างอ่อนโยน สองมือก็ทำหน้าที่อย่างดีเยี่ยม จนดงแฮสะท้านเยือกไปทั้งตัว สองมือทำได้เพียงเกาะหัวไหล่กว้าง แล้วขยับกายขย่มขึ้นลงให้คนตัวโตได้เห็น

            “จริงนะ...ฮึก...จริง...นะฮะ...” คนหน้าหวานถามเสียงสั่นเครือ ให้คิบอมหัวเราะเบาๆ ทั้งที่เขาเองก็แทบจะไม่ไหวกับความคับแคบที่บีบรัดอยู่ตรงหน้าแล้ว

            “จริงสิ”

            “รัก...ดงแฮ...คนเดียว...นะ...ฮึก..ฮะ”

            “รักเธอคนเดียว” คิบอมย้ำอีกครั้ง พลางกดจูบลงบนแก้มแดงๆ แล้วไล่เรื่อยมายังแผ่นอกขาวผ่อง หยอกเย้ากับตุ่มไตสีหวานที่แข็งขืน จนดงแฮยิ่งตัวสั่น ความอึดอัดก็ดำเนินมาถึงปลายทางที่ทำให้ร่างบอบบางได้แต่ซุกหน้าลงบนไหล่

            “มะ...ไม่...อย่าเพิ่ง...อาห์...ฮื่อ...”

            “ปล่อยมันออกมาดงแฮ”

            “ดะ...เดี๋ยวเปื้อน...ชุด...คุณ...” แม้กระทั่งไม่ได้สติ คนที่กำลังรู้สึกเหมือนว่าร่างกายจะระเบิดก็ยังบอกเสียงสั่นเทา ทั้งที่ควบคุมร่างกายที่กำลังเอนกายเข้าหาไม่ได้ ควบคุมเสียงครวญครางที่กำลังเปล่งออกมาเพราะสัมผัสของคนๆ นี้ไม่ได้

            เวลาเขาอยู่ใกล้คุณคิบอม เขาควบคุมตัวเองไม่ได้ ทั้งร่างกายและ...หัวใจ

            สองอย่างที่มีเพื่อมอบให้กับเจ้าของชีวิตคนนี้คนเดียว

            “ไม่เป็นไร อึดอัดใช่มั้ยหืม” คิบอมถามเสียงพร่า ให้ดงแฮพยักหน้าแรงๆ

            “แต่...”

            “ไม่เป็นไร ฉันแค่จะทำให้เธอ”

            “อึ้ก...อ้ะ...อาห์...ฮื่อออออ...อ๊าาาา!!!” แล้วเพียงแค่คนตัวโตบอกแบบนั้น ความอดทนที่พยายามกลั้นก็ปล่อยออกมาเต็มฝ่ามือแกร่ง พร้อมกับร่างบอบบางที่หมดสิ้นเรี่ยวแรง ทิ้งตัวลงซบหน้ากับไหล่กว้าง เสียงหอบหายใจดังก้อง ยามที่ฝ่ามือใหญ่ที่สอดลึกเข้าไปในกายเล็กจะดึงออกช้าๆ

...............................................
กลับไปอ่านต่อได้ที่

ขอบคุณค่ะ

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น