วันศุกร์ที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2556

NC LL ตอนพิเศษ : หวงหลาน (?)

NC LL ตอนพิเศษ : หวงหลาน (?)



            RRRRRRRrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr

            เสียงโทรศัพท์กรีดร้องดังก้องไปทั่วห้องนอนกว้างที่ทำให้คนที่อยู่ในห้วงอารมณ์รักรู้สึกตัว ทว่า ฮยอกแจไม่คิดจะรับสายในเวลานี้ เพียงเร่งริมฝีปากให้เร็วขึ้น แอ่นตัวรับสัมผัสของปลายนิ้วที่ทำให้ร่างแทบจะระเบิดพรูเป็นเสี่ยงๆ ผิดกับฮันคยอง

            “พอแล้ว ฮยอกแจ” มาเฟียหนุ่มดึงร่างน้อยที่กำลังมอบความสุขให้เขาออก พร้อมกับดึงปลายนิ้วออก ที่ทำให้ฮยอกแจสะดุ้งวาบ ดวงตาฉ่ำน้ำเงยขึ้นอย่างเว้าวอน

            “อา...ฮยอกแจ...ไม่ไหว...ไม่ไหวแล้ว...อึ้ก...ฮยอกแจต้องการ...ต้องการของอา...” เสียงร้องขอที่ดังพร้อมกับเสียงโทรศัพท์ที่แผดเสียงลั่น ทำให้ฮันคยองดึงร่างเล็กมานั่งตัก แล้วเอื้อมไปคว้าโทรศัพท์ของฮยอกแจขึ้นมา

            ตาคมเหลือบมองหน้าจอเพียงนิด แม้เสียงรอสายนี้จะสำหรับคนในครอบครัว แต่คราวนี้...ไม่ใช่ลีแตฮี

            “รับสิ ไอ้คิบอมโทรมา” ฮันคยองกระซิบชิดริมหูคนที่ถูกจับมานั่งซ้อนตัก จนฮยอกแจที่กำลังถูกแก่นกายใหญ่เสียดสีที่ปากทางเข้าส่ายหน้าแรงๆ

            “ตะ...แต่...”

            “มันคงเป็นห่วง” ทว่า คำของฮันคยองก็ทำให้ร่างน้อยเม้มปากแน่น ส่งมือที่สั่นระริกไปรับโทรศัพท์มาถือไว้ เสียงที่เงียบและดังขึ้นใหม่ทำให้รู้ว่าอาแท้ๆ คงเป็นห่วง จนได้แต่กดรับมือไม้สั่น

            “ฮะ...อา...” เสียงหวานสั่นระริก เมื่อคนด้านหลังกำลังบีบขยี้ยอดอกสีหวานแรงๆ เอวเล็กก็ทำได้เพียงส่ายร่อนไปมา

            “เป็นอะไรหรือเปล่าเจ้าตัวเล็ก แล้ววันนี้ไปค้างกับไอ้ฮันหรือ ทำไมไม่โทรบอกอา” เสียงของอาหนุ่มที่ดูแปลกใจไม่น้อยดังมา ทำให้ฮยอกแจที่กัดปากแน่นบอกเสียงสั่นเทา

            “ฮะ...ฮยะ...ฮยอกแจมาค้างกับอาฮัน...ขะ...ขอโทษที่ไม่ได้โทรบอก...”

            หมับ

            “!!!” คนที่กำลังคุยกับอาแท้ๆ เบิกตากว้าง เมื่อเอวเล็กถูกดึงขึ้นจนแก่นกายใหญ่จ่อชิดอยู่ที่ช่องทางด้านหลัง ความตื่นกลัวและตื่นตัวพุ่งวาบเข้ามาในอก ยามฟังเสียงคิบอมบอกมาตามสาย

            “ไม่สบายหรือฮยอกแจ อาว่าเสียงเราแปลกๆ”

            “มะ...ไม่...ยะ...อย่าอาฮัน...อย่าเพิ่ง...”

            ฟึ่บ

            ตุบ

            “อ๊าาาาาาา!!!” ยังไม่ทันที่ฮยอกแจจะตอบคำจนจบ ร่างทั้งร่างก็สะดุ้งเฮือก เสียงห้ามเปลี่ยนเป็นเสียงหวีดร้องสุดเสียง มือปล่อยโทศัพท์ให้หล่นตุบลงกลางเตียงนอน ยามที่แก่นกายใหญ่กดสอดเข้ามาในช่องทางที่พรั่งพร้อมทีละน้อย มือเรียวเกาะเกี่ยวตัวคนด้านหลังไว้ ยามที่หอบหายใจรุนแรงกับความต้องการที่พุ่งขึ้นสูงจนน่ากลัว

            ความต้องการที่มากพอให้ฮยอกแจเป็นฝ่ายกดกายรับจนกายทั้งสองแนบชิดเป็นเนื้อเดียว ไม่สนใจแล้วว่าอาหนุ่มจะอยู่ที่ปลายสาย ไม่สนใจแล้วว่าอาหนุ่มฟังอยู่ทุกคำ เมื่อการที่ถูกหยอกเย้ามาตลอดกำลังทำให้ร่างกายไม่ไหวอีกต่อไป

            ฟึ่บๆ

            “อ้ะ...อา...อาฮัน...ฮื่อ...” ฮยอกแจปิดปากตัวเองแน่น ยามที่เป็นฝ่ายดึงกายขึ้นแล้วขย่มลงแรงๆ จนแก่นกายใหญ่ฝังลึกเข้ามาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ขณะที่ฮันคยองก็คำรามต่ำๆ มือใหญ่เอื้อมไปคว้าโทรศัพท์ที่วางนิ่งอยู่บนเตียง

            “ฮยอกแจอยู่กับกู เท่านี้นะ ไม่ว่าง” ฮันคยองว่าจบก็กดตัดสายแล้วโยนมันทิ้งอย่างไม่สนใจเสียงของเพื่อนสนิทที่คำรามลั่น แน่นอนว่าได้ยินและรับรู้แล้วว่าพวกเขากำลังทำอะไรกันอยู่ ในเมื่อ...

            “อา...อาแกล้ง....อึ้ก...ฮยอกแจ...แกล้ง...” คนที่เข้าใจแล้วว่าอายยิ่งกว่าตอนแรกเป็นยังไงบอกเสียงสั่น แต่เรือนร่างเล็กก็ไม่หยุดแรงที่ขย่มขึ้นลงด้วยอารมณ์ที่พัดโหมไปไกล ใบหน้าเรียวได้เพียงหันมามองด้วยตาฉ่ำน้ำ บอกเสียงสั่นระริกที่ทำให้ฮันคยองขยับไปขยี้ริมฝีปากแรงๆ

            “แล้วอาจะยิ่งกว่าแกล้งให้ดู”

            ฟึ่บ

            ว่าจบปุ๊บ ฮยอกแจก็ถูกดันให้ให้อยู่ในท่าคลาน ร่างกายช่วงบนแนบไปกับเตียงนุ่ม ขณะที่สะโพกถูกดึงสูง ก่อนที่...

            “อ๊าาาาาาาา...ระ...แรงไป..แรง...ฮยอกแจ...อ้ะอ๊า...มะ...ไม่...อื้อ...ไม่ไหว...อึ้กๆ...อา...อา...” คนตัวเล็กเบิกตากว้าง สองมือขยุ้มเตียงแทบจะดึงมันขาดคามือ เมื่อแก่นกายใหญ่สวนเข้ามารัวแรง ทว่ามันไม่ได้เจ็บ แต่มันกำลังทำให้ร่างทั้งร่างสุขสมมากจนเกินไป มากจนแทบจะลืมหายใจ ทำได้เพียงแอ่นกายรับ จนเนื้อตัวสั่นคลอน เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องรุนแรงไปทั่วห้อง

            เสียงที่ดังคลอไปกับเสียงหวีดหวานที่ครางกระเส่า

            “อาห์...ว่าอาแก่...ไม่ได้แล้วนะ...”

            “อ้ะ...อาห์...มะ...ไม่ว่าแล้ว...ไม่...อา...อาฮะ...ตรงนั้น...ตรงนั้นอีก...” ฮยอกแจส่ายส่ายหน้าแรงๆ ยามที่รองรับความต้องการที่กดกระแทกเข้ามาเสียดสีกับผนังอ่อนนุ่มที่กำลังบีบรัดตัวอย่างรุนแรง คลื่นความปรารถนาที่แสนดิบเถื่อนคลุ้งไปทั่วทั้งห้องนอนกว้างจนคนได้รับแทบขาดใจ

            ฟึ่บ

            แต่แล้ว ฮันคยองก็พลิกร่างเล็กแล้วดึงขาข้างหนึ่งให้สูงขึ้นจนเห็นเนื้อตัวขาวผ่องอย่างชัดเจน ขณะที่แก่นกายใหญ่ก็ผ่อนแรงลงเพียงนิด แล้วกดสอดลึกเข้าไปย้ำๆ จนคนได้รับหอบสะท้าน มือเรียวส่ายเปะปะไปทั่วกับความร้อนแรงที่มากขึ้นเรื่อยๆ

            “จูบ...จูบฮยอกแจที...อาฮะ...อา...” คำขอที่ฮันคยองโน้มตัวไปขยี้จูบปากเล็กอย่างรุนแรง ขณะที่ฮยอกแจก็อ้าปากรับอย่างต้องการความหวานมาช่วยดับความร้อนที่รุนแรงนี้สักนิดก็ยังดี

            จูบร้อนที่ต่างฝ่ายต่างประกบเข้ามา ลิ้นนิ่มพลิกแพลงไปมาในโพรงปากเล็กเพื่อสัมผัสกันให้แนบแน่นยิ่งกว่าเดิม

            ก่อนที่ร่างของฮยอกแจจะกระตุกถี่ มือเรียวคว้าจับกำหมอนใบนุ่มไว้แน่น สะโพกเล็กแอ่นขึ้น พร้อมกับเสียงหวีดหวานที่ดังก้องไปทั่วห้องกว้าง

            “อ๊าาาาาาาาาาา!!!!!” เสียงหวีดร้องที่มาพร้อมกับน้ำรักที่พุ่งเลอะเปรอะเปื้อนแผ่นท้องของคนทั้งคู่ ขณะที่ฮันคยองยิ่งโถมกายตามคนรักตัวเล็กไปไม่ห่าง เสียงทุ้มก็คำรามก้อง ใบหน้าคมคายดูเต็มไปด้วยอารมณ์รักที่แสนรุนแรงจนคนที่นอนหมดเรี่ยวแรงหรี่ตาขึ้นมอง

            ภาพที่ทำให้คนที่รองรับใจสั่นหวิว ใบหน้าคมคายของคนที่รักที่สุดที่กำลังดื่มด่ำความสุขจากร่างกายของเขา แม้จะรุนแรงหนักหน่วง แต่เขากลับไม่เจ็บเลยกับการกระทำที่เกิดขึ้น มีเพียงความสุข ความซ่านในอารมณ์ที่กำลังจะถูกปลุกมันขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง

            “ฮยอกแจรักอาฮัน...รักอา...” เสียงหวานเอ่ยบอกราวเสียงกระซิบที่ทำให้ฮันคยองชะงัก แล้วโถมตัวไปกอดรัดร่างเล็กแน่น ความต้องการมาถึงสุดปลายทาง เสียงคำรามดังก้อง ปลดปล่อยความรักเข้าเต็มช่องทางคับแคบจนร่างน้อยสะดุ้งวาบ

................................

กลับไปอ่านต่อที่



ขอบคุณค่ะ

1 ความคิดเห็น: