วันอาทิตย์ที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2555

NC_Imprison 20


NC_Imprison 20


            ฮยอกแจสบกับดวงตาคู่คมที่แสนมีเสน่ห์นิ่ง ก่อนที่ใบหน้าสวยจัดจะเป็นฝ่ายยืดไปประกบจูบที่เรียวปากได้รูป แม้จะไม่เคยมีอะไรกับใครจริงๆ แต่คนตัวเล็กกลับกล้าที่จะส่งมือไปลูบไล้ท่อนเนื้อร้อนของอีกฝ่ายอย่างเบามือจนฮันคยองเกร็งวูบ ความต้องการที่เก็บกักเอาไว้ราวกับถูกปลดปล่อยออกมาอย่างไม่อาจหยุดยั้ง

            “ฮยอกแจ...อย่าทำอย่างนี้” ฮันคยองขบกรามแน่น ยามที่ฝ่ามือนิ่มกำลังลูบไล้ไปทั่ว กอบกำผ่านกางเกงของเขาจนความสุขซ่านที่ไม่ได้สัมผัสมานานกำลังแล่นปราดไปทั่วกาย

            แม้ว่าฮยอกแจจะอายแสนอาย แต่เสียงหวานกลับบอกเสียงเบาหวิว

          “ให้ฮยอกเป็นของฮัน...นะ...ได้โปรด”

            ฟึ่บ

            “อื้อ!!

            สิ้นคำของร่างน้อย คนที่นอนนิ่งข่มอารมณ์รักก็เป็นฝ่ายทนไม่ไหวดันร่างเล็กลงไปนอนแผ่อยู่บนเตียงนอนนุ่ม ริมฝีปากประกบจูบอย่างรุนแรงจนฮยอกแจแทบหายใจไม่ทัน มือเรียวกำไหล่กว้างแน่น ในขณะที่ถูกตักตวงความหอมหวานจากโพรงปากอย่างหิวโหย ฝ่ามือใหญ่ลูบไล้ไปทั่วเรือนกายขาวผ่องอย่างไม่เบามือ

            “อาห์...อื้อ...” ฮยอกแจครางอื้ออึงในลำคอ ยามที่ฝ่ามือหยาบกร้านกำลังฟอนเฟ้นไปทั่วตัวเขา บีบขยำไปทั่วทุกสัดส่วนราวกับอีกฝ่ายเก็บงำความต้องการมาโดยตลอด ริมฝีปากก็ยัดเยียดจูบร้อนผ่าวจนน้ำใสไหลซึมลงมาจากขอบปาก

            แคว่ก!!

            แล้วในวินาทีต่อมา ฮันคยองก็กระชากเสื้อตัวเล็กทีเดียว มันก็ขาดออกจากกันด้วยพละกำลังของปีศาจหนุ่ม แต่คนตัวเล็กไม่สนใจ ใบหน้าสวยจัดยังเผยอปากรับปลายลิ้นร้อนที่รุกไล้อย่างมีชั้นเชิง ร่างขาวผ่องได้แต่นอนระทดระทวยให้ฮันคยองลูบไล้ไปทั่วผิวขาว

            “อ้ะอ๊า...อึ้ก...” ฮยอกแจครางเสียงพร่า เมื่อริมฝีปากอุ่นร้อนก้มลงซุกไซ้ที่ซอกคอขาวผ่องแรงๆ แรงบดจูบที่ทำให้ผิวเนื้อขาวเป็นรอยแดงอย่างแน่นอน

            “หวาน...หอมหวานเหลือเกิน...” ฮันคยองกระซิบเสียงพร่า ความเจ็บปวดที่ก่อเกิดตรงแก่นกายใหญ่ทำให้เขาคุมสติแทบไม่อยู่ ขณะที่พรมจูบไปทั่วตารางผิว ขบเม้มที่ตุ่มไตสีหวาน ดูดดึงแรงๆ จนฮยอกแจกระตุกวาบ สะโพกเล็กบิดเกร็งไปมา

            “อ้ะ...อื้อ...เลียอีก...ฮัน...อือ...” ฮยอกแจครวญครางไม่ขาดปาก ก่อนจะสะดุ้งสุดตัว เมื่อปีศาจหนุ่มกำลังใช้ฟันคมขบกัดที่ยอดอกสีหวานเบาๆ จนมันยิ่งแข็งตึง มืออีกข้างก็บีบขยี้อย่างรุนแรง แต่แทนที่จะเจ็บ อารมณ์ความปรารถนาของฮยอกแจกลับถูกปลุกขึ้นมามากขึ้นเรื่อยๆ

            “ฮื่อ...อึ้ก...อาห์...” ฮยอกแจครางอื้ออึงไปทั่วห้องกว้าง เมื่อฝ่ามือใหญ่กำลังถกกางเกงของเขาลงไปกองที่ปลายเท้า ฝ่ามือหยาบกร้านก็สอดเข้าใต้เรียวขาขาว กอบกำแก่นกายเล็กแล้วชักรูดอย่างไม่เบาแรง จนความเสียดเสียวยิ่งพุ่งวาบเข้ามาในร่างกาย

            “ฮยอกแจ ข้ารักเจ้าเหลือเกิน...” ฮันคยองกระซิบบอก ยามที่ยังดูดเม้มไปทั่วเรือนร่างเล็ก มือใหญ่ก็ฟอนเฟ้นเนื้อตัวนุ่มๆ อย่างอดรนทนไม่ไหว จนเสียงจูบดังคลอเคลียไปกับเสียงหวานที่ครางพร่า จนทำให้ไฟรักยิ่งลุกโหมขึ้นมาอย่างไม่อาจหยุดยั้ง

            “ฮยอกก็...รักฮัน...นะ อื้อ...” ฮยอกแจส่ายสะบัดหน้าไปมาบนที่นอนนุ่ม มือเรียวกำผ้าปูที่นอนไว้แน่น ยามที่มองคนตัวโตกำลังไล่จูบไปทั่วทุกตารางผิว ขณะที่เรียวขาขาวแยกออกกว้างให้เห็นแก่นกายสีหวานที่สั่นระริกในมือใหญ่

            ฟึ่บ

            “อ้ะ...” เพียงแค่ฮันคยองพลิกร่างน้อยทีเดียว ฮยอกแจก็อยู่ในท่าคลานเข่าบนเตียงนุ่ม มือเล็กกำพนักเตียงเอาไว้มั่น ขณะที่รู้สึกว่าฮันคยองกำลังใช้ปลายลิ้นเลียแผ่นหลังขาวผ่อง บดจูบตั้งแต่ต้นคอ ไต่ระลงมาตามแนวกระดูกสันหลังอย่างที่ทำให้เรือนกายยิ่งร้อนรุ่ม ใบหน้าสวยเชิดขึ้น ฟันคมขบกัดกลีบปากล่างแน่น

            “ฮื่อ...อึ้ก...อาห์...” ฮยอกแจครวญครางไม่ขาดปาก เพราะฝ่ามือใหญ่ยังคงชักรูดให้อย่างต่อเนื่อง นัยน์ตาสวยยิ่งคลอหน่วยด้วยน้ำตาแห่งความต้องการ เรือนร่างสั่นระริกไปหมดกับความรุนแรงแสนเร่าร้อนที่ได้รับ

            หมับ

            ฮันคยองผละมือทั้งสองข้างมาเพื่อบีบขยำก้นขาวที่นุ่มละมุม คลึงไปมาจนฮยอกแจได้แต่แอ่นร่างโค้งขึ้น ใบหน้าสวยแดงซ่านกับแรงอารมณ์รัก มือเรียวได้แต่จิกลงกับพนักเตียง สัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อนผ่าวที่กำลังเป่ารดที่ก้นขาว

            “อ๊า!!!!!” แล้วคนตัวเล็กก็หวีดร้องออกมาเต็มเสียง เมื่อปีศาจหนุ่มแหวกก้นนุ่มออก แล้วใช้ปลายลิ้นสัมผัสเข้าที่ช่องทางสีสด ปลายลิ้นที่บ้างสะกิด บ้างแหย่จนฉ่ำชื้นไปหมด แผ่นท้องขาวผ่องถึงกับกระตุกเกร็ง ขาเรียวก็จิกลงบนเตียงนุ่มแรงขึ้น

            “อาห์...อื้อ...อึ้ก...” เสียงหวีดหวานยิ่งดังก้องห้องนอนแสนน่ารัก เมื่อฮยอกแจแทบจะขาดใจตายกับความร้อนแรงที่ได้รับ มือเรียวเลื่อนมาบีบขยำหมอนนุ่มเอาไว้เมื่อช่องทางด้านหลังชุ่มโชกไปด้วยน้ำลาย แล้วเป็นฝ่ายแหวกขาขาวให้กว้างขึ้นเพื่อให้อีกฝ่ายปรนเปรอให้มากขึ้น

            “อึ้ก...” ยิ่งฮันคยองเอื้อมมือมาเกาะกุมแก่นกายเล็ก ทั้งที่ปลายลิ้นร้อนยังทำหน้าที่อย่างดีเยี่ยมจนฮยอกแจก็ได้แต่แอ่นกายโค้งขึ้น นัยน์ตาสวยหลับลงกับความสุขซ่านที่ได้สัมผัส

            ในเวลานี้ฮันคยองแทบไม่หลงเหลือสติใดๆ ร่างกายของร่างเล็กยังเหมือนเดิม ยังโต้ตอบกับเขาเหมือนเดิม จุดไวความรู้สึกทุกแห่งบนร่างกายนี้เขารู้จักดี และรู้ว่าต้องทำยังไง จนความต้องการของหัวใจไหลทะลักออกมา

            ฮยอกแจคือเมียของเขา...เจ้าหญิงน้อยคือเมียของกระหม่อม และจะเป็นอย่างนั้นตลอดไป

            ฟึ่บ

            “อ้ะ...เจ็บ!!” ความคิดของปีศาจหนุ่มที่ทำให้ปลายนิ้วยาวกดแทรกเข้าที่ช่องทางนุ่ม ทว่าเสียงร้องที่ควรจะสุขสมกลับเป็นสิ่งที่ทำให้สติทุกอย่างที่ปลิวหายไปกลับเข้าหัวฮันคยองอีกครั้ง

            นัยน์ตาคมก้มมองช่องทางอุ่นร้อนที่กำลังตอดรัดนิ้วเขาจนแทบขยับไม่ได้ แล้วยังร่างน้อยที่กำลังบอกว่า...เจ็บ

            ความแตกต่างของฮยอกแจทั้งสองชาติ...ตอนนี้ฮยอกแจกลับมาบริสุทธิ์อีกครั้ง

            “มะ...ไม่เป็นไร...ฮยอกทนได้...ฮัน...” ฮยอกแจที่สัมผัสได้ถึงความลังเลของร่างสูงร้องบอกเสียงแผ่ว มือเรียวไขว้คว้ามาด้านหลังจนฮันคยองต้องส่งมือไปประสานกันแน่น

            “ฮยอกทนได้...ไม่เจ็บ...ไม่เจ็บเลย” ร่างน้อยร้องบอกเสียงสั่น ทั้งที่ปลายนิ้วยาวที่สอดเข้าเพียงนิ้วเดียวทำให้ความเจ็บแล่นริ้วไปทั่วกาย ช่องทางด้านหลังบีบเกร็งเข้าหากันบ่งบอกว่าเจ้าตัวเจ็บไม่น้อย

            จุ๊บ

            ฮันคยองนิ่งไปนิดกับเสียงหวานที่สั่นสะท้าน หัวใจที่กำลังถูกไฟรักรุมเร้าพลันสงบลงเพียงเพราะร่างน้อยเอาใจใส่ความต้องการของเขา ทั้งที่ร่างกายคนตัวเล็กต้องเจ็บกับสิ่งที่เกิดขึ้น จนเรียวปากได้รูปก้มไปกดจูบที่แผ่นหลังบอบบางแผ่วเบา

            “ฮัน...มะ...ไม่...” คนตัวเล็กสะดุ้งสุดตัวทันทีเมื่อปลายนิ้วยาวที่เข้ามาเบิกทางถูกดึงกลับออกไป ร่างน้อยจะหันมาประท้วง ทว่าฮันคยองกลับกดจูบที่เนินไหล่บอบบาง ดูดเม้มเบาๆ ราวกับปลอบโยน ก่อนที่จะดึงกางเกงตัวเองให้พ้นตัว

            “ข้าไม่เป็นไร...” ฮันคยองว่าเสียงพร่า ยามที่แก่นกายใหญ่ที่พองโตกำลังถูเข้าที่ร่องหลืบสีหวานจนคนตัวเล็กสะดุ้งเฮือก แต่แทนที่ปีศาจหนุ่มจะสอดใส่เข้ามา มือใหญ่กลับดันใบหน้าสวยมารับจูบร้อนผ่าวอีกครั้ง จูบที่ค่อยๆ ทวีความรุนแรงมากขึ้น

            “อ้ะ” แล้วฮยอกแจก็ต้องสะดุ้งสุดตัว เมื่อแก่นกายใหญ่กำลังขยับถูอยู่ตรงร่องหลืบสีหวาน เรียวขาขาวถูกดันให้ชิดกันเพื่อให้ฮันคยองกดกายถูไถไปมากับร่องก้น มือใหญ่ก็ขยับมารูดรั้งที่แก่นกายเล็กอีกครั้ง จนมือเรียวจิกลงกับหมอนใบนุ่ม เสียววาบไปทั้งตัวกับเนื้อตัวอีกฝ่ายที่เสียดสีไม่ห่าง

            “อาห์ ฮยอกแจ...” เสียงทุ้มที่คำรามเบาๆ ตรงซอกคอทำให้ขนอ่อนลุกซู่ ร่างเล็กเริ่มขยับให้สะโพกนุ่มยิ่งเสียดสีกับอีกฝ่ายมากขึ้น เสียงครวญครางเริ่มกลับมาอีกครั้งกับสัมผัสที่วูบวาบไปทั้งตัว

            “ฮัน...อ้ะๆ...ฮยอก...ไหว...” ฮยอกแจครวญครางแผ่วๆ เมื่อคนตัวโตไม่สอดแทรกท่อนเนื้อใหญ่ที่ร้อนจัดเข้ามา เพียงแค่สัมผัสจากภายนอกเท่านั้นจนปีศาจหนุ่มขยับไปกดจูบที่แก้มนุ่ม

            ข้ารู้ดี...ข้ารู้ดีว่าเจ้ารองรับข้าไหว แต่ข้ายังทำไม่ได้

            ฟึ่บ

            “อ๊ะ...อึ้กๆ...” ฮันคยองไม่คิดตอบอะไร นอกจากฝ่ามือใหญ่ที่ขยับให้ด้วยจังหวะที่มากขึ้นจนกายเล็กถูไถไปกับเรือนร่างแข็งแกร่งด้านหลัง เรียกเสียงครางต่ำๆ ที่ดังอยู่ในลำคอ คลอไปกับเสียงครวญครางหวานๆ

            ยิ่งฮันคยองขยับให้เร็วขึ้น ฮยอกแจก็แทบจะคิดอะไรไม่ออก ได้แต่ขยับกายไปตามที่อีกฝ่ายนำทาง เรือนร่างที่แนบชิดกันยิ่งเสียดสีกันจนก่อให้เกิดไฟรักที่ลุกโชนมากขึ้นเรื่อยๆ

            “อ้ะ...อ๊าาาา” เสียงหวานหวีดร้องออกมาเต็มเสียง ปลดปล่อยน้ำรักออกมาเต็มฝ่ามือใหญ่ พร้อมๆ กับที่ปีศาจหนุ่มจะผละห่างออก ทั้งที่ความร้อนผ่าวยังไม่ได้รับการปลดปล่อย

            “แฮ่กๆ...ฮะ...ฮันคยองฮะ” ฮยอกแจที่หมุนกายกลับมาอีกครั้งร้องเรียกเสียงสั่นเครือ เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังจะดึงกางเกงขึ้นมาสวมปิดบังเรือนร่างใหญ่ของตน ความไม่เข้าใจซัดวูบเข้ามาในอกทันที

            หรือเขาจะจืดชืดเกินไปจนฮันคยองไม่คิดสนใจจริงๆ

            สายตาและเสียงหวานที่เอ่ยเรียก ทำให้ชายหนุ่มที่กำลังปวดร้าวไปทั้งตัวได้แต่ใจกระตุก สายตาดื้อรั้นที่เขารู้จักดีทำให้ได้แต่ข่มกลั้นความต้องการที่จะโถมเข้าหาร่างน้อย ทั้งที่ตัวเขาต้องการคนที่นอนตัวเปล่าเปลือยอยู่ตรงหน้า แต่มือใหญ่ก็ทำเพียงฉวยมือเล็กมากอบกุมความใหญ่โตของตน

            “ช่วยข้าที...ข้าไม่อยากให้เจ้าต้องเจ็บ...คนดี” ฮันคยองกระซิบปลอบ ขณะที่บังคับให้มือเรียวขยับให้เขาอย่างเชื่องช้า ฟันคมขบกันแน่นยามที่ความนุ่มนวลของมือนิ่มกำลังรูดรั้งให้ เสียงทุ้มคำรามต่ำจนฮยอกแจหน้าร้อนวูบ ทว่ามือเรียวกับกำเอาไว้แน่น แล้วเป็นฝ่ายขยับให้เองโดยไม่ต้องบังคับ

            “อย่างนี้...หรือฮะ...” ร่างน้อยที่ไม่อยากเข้าใจเหตุผลว่าอีกฝ่ายกลัวเขาเจ็บมากนัก ทั้งที่เขาพร้อมแล้วได้แต่ขยับให้อย่างเบามือ ความร้อนผ่าวที่กำลังอยู่ในฝ่ามือทำให้ร่างเล็กเต็มใจเหลือเกินที่จะทำ

            ภาพการกระทำของร่างเล็กที่หน้าแดงก่ำ แต่ตั้งอกตั้งใจให้ความสุขกับปีศาจหนุ่มทำให้ร่างสูงยิ่งเต็มไปด้วยอารมณ์ ทว่านัยน์ตาคมกลับจ้องแก้มใสอย่างแสนรัก

            ยัง...ยังไม่ถึงเวลาของเรา

...........................................................

            คิดเห็นยังไง บอกกันได้ที่


            ขอบคุณมากค่ะ ^^ 

1 ความคิดเห็น: